Nieuws van The Oar

Nieuws van The Oar

Nieuws van The Oar

Blijf op de hoogte van onze plannen of lees de verslagen van al onze activiteiten.

10 t.e.m. 15 april: Coastal en zeeroeien te Calpe, Spanje

terugblikPosted by Sita 2018-05-14 22:15:27

Een mastersdelegatie van onze club ging het coastal en zeeroeien uitproberen bij Royal Club Nautica Calpe. Gevestigd in de beschutte yachthaven aan de voet van de Phenon, een klif van 300 meter hoog die in zee steekt, is de roeiafdeling daar een onderdeel van de yachtclub, net zoals ook de zeilschool. Zowel roeiopleidingen als zeilopleiding worden daar gegeven.

Ons hotel, dat prima in orde was, lag op 250 meter van de roeiafdeling van RCNC.
Maandagavond hadden we een welkomstdiner met uitwisseling van clubgeschenken in het prachtige restaurant van de club. We werden ontvangen door voorzitter Jordi en trainster Rosetta (zie foto op slag in de vier+) die onze gastvrouw was voor de rest van de week.

De weersverwachtingen zaten niet mee, vooral vanaf een uur of 10/11 wakkerde de wind fel aan. Toch zijn we dinsdag vanuit de beschutte haven vertrokken: Yves en Koen in de Coastal skiffs en Greet en Leen in de Coastal dubbel. Deze stabiele boten kunnen echt zwaar water aan vanwege hun holle open binnenzijde achteraan, dan loopt het buiswater er zo uit. Marc Lismont, Marc Eekels, Jan en Fred gingen met Rosetta op slag in de yola (4+).


Golven tot 3 meter op de zij; trachten ze laverend zo te nemen dat je op de Cresta (golftop) kon blijven en niet te veel in la muerta (het golfdal) zit, wat compleet niet lukt. Tijdens het roeien verdwenen de naburige boten soms volledig uit het zicht in de muerta. Enfin, toch de baai overgestoken en op een beschut strandje van “puerto blanco” het strand op.

De vier wat leeggemaakt, moed bijeen geraapt en op de terugweg terwijl de wind al fel was aangewakkerd ... Nog geen 200 meter terug op zee besliste Roseta dat het voor de vier te gevaarlijk werd en keerden we met de vier terug naar het strand terwijl de coastals doorgingen en een ware doop kregen. Rosata liet een botenwagen ons komen oppikken. Dat was avontuur van dag één.

De volgend twee dagen was het steeds afspraken afwachten, uitstellen, te veel wind, die in de loop van de morgen al snel heel sterk werd. Enkel op woensdag zijn Marc L. en Fred een poging gaan wagen in de coastal dubbel. Zo een 2 km uit de haven beslisten zij toch maar verder te gaan trainen in de haven nadat de boot serieuze bokkensprongen begon te maken en richting houden heel moeilijk werd.

Gelukkig was het alleen wind en was het verder wel doenbaar weer om mooie wandelingen te maken in de streek. Woensdag werd de Phenon beklommen die in een natuurpark ligt, omgeven door de zee. In de luwte van de klif nestelen zich veel meeuwen. Ongeveer halverwege de klif moet je door een lange grot en kom je aan de luwzijde van de berg uit. Vandaar is het à la Indiana Jones naar de top terwijl je opzettelijk gebombardeerd wordt door de meeuwen die niet zo graag hebben dat je hun domein voorbij komt. Donderdag bijna storm: de haven werd gesloten, zelfs voor de vissers. Een groepje van de strafste onder ons ging de "Paseo de baranque del inferno" stappen. Ook de verticale kilometer genoemd, met 6000 trappen door de bergen met een kloof waarin een wondermooie droge rivierbedding loopt. Een ander groepje ging wandelen aan de rotskust.

Vrijdagochtend was het weer iets beter en gingen we terug op het water trachten de Phenon te ronden naar de baai waar de luwte van de klif het water wat beter maakte.

Fred, in coastal skiff, kreeg het zwaar en werd zeeziek en moest terugkeren. De anderen geraakten rond, de Yola kreeg wel zware klappen en kwam soms voor de helft uit het water op de cresta. Uitgeput door de golven werd de training rond de middag beëindigd. Die middag ook werd er weer een wandeling gemaakt, terwijl Roseta samen met Leen, Jorn en Inge een begeleide zeiltocht maakte.

Voor de helft van de groep zat het zeeroeien er op, zij die er zaterdag nog waren gingen 's morgens nog coastal roeien. Het weer was nu beter geworden en zie onze Spaanse collega's roeien, ze kwamen nu boven water. Ze vertelden ons "met het voorbije weer komen wij liefst niet op het water”. We wilden eigenlijk met hen in de namiddagen zeeroeien in de sloepen maar door de weersomstandigheden is dat nooit gelukt.

We mogen besluiten dat het uitzonderlijk slecht weer was voor de streek daar, maar dat je het zeeroeien zomaar niet kan plannen, het weer kan je plannen danig doorkruisen. Gelukkig is het ginds een hele mooie bergachtige streek met fantastische wandelgelegenheden.

Daarenboven moeten we erkennen dat we heel lekker gegeten hebben in de reeks pittoreske restaurantjes die we aandeden.

Fred.